Oef! Wat triggert deze periode mijn angsten en wat kost het me een energie om in het hier en nu te blijven, bij mezelf te blijven, in mijn kracht te blijven staan en vertrouwen te houden..... De hele dag door ben ik me bewust van alles waar ik om moet denken.... Anderhalf meter afstand, handen wassen, handschoenen aan... Nu is dat nog niet het lastigste; nee echt niet. Dat zit al in mijn systeem hoe onnatuurlijk het ook voelt om je te gedragen alsof alles en iedereen vies en smerig is. Het lastigste vind ik wat die ander doet, of eigenlijk niet doet.... Allereerst is er dan boosheid en frustratie aan mijn kant, daaropvolgend komt dan het feit dat ik mijn grenzen moet beschermen. Alleen ik kan bepalen wanneer het voor mij oke voelt. Of dat nou op een logische wijze is of dat het voor een ander lijkt alsof ik gek ben.... Dus, ik moet ineens hardop gaan zeggen dat ik graag zou willen dat je de 1,5 meter hanteert...... ga je niet aan de kant moet ik vragen of je een stap achteruit wilt doen zodat ik er langs durf. En mens wat vind ik dat moeilijk!!! Voor mezelf zorgen door tegen een ander te zeggen opzouten! Mooie confrontatie met me, myself and I.......ik mag er zijn en ik mag mijn ruimte innemen. En wat een ander daar van vindt zou mij aan mijn reet moeten roesten... Maar dat zit er nog niet helemaal in hoor, Ik zet mezelf nog steeds achteruit... Ik kuch en schraap wat af, ben soms blij dat er uberhaupt geluid uit komt... Mijn emoties veranderen in een oogwenk van blij naar boos naar verdriet naar wat er nog maar meer te krijgen is... De onrust giert soms door mijn lijf en ik droom wat af 's nachts.... Maar most of all ben ik toch trots, want ik kan nu ook gewoon de hele dagen door in bed gaan liggen en tv kijken of zo...daaahaag wereld. Maar nee, ik heb gewoon mijn dagelijkse gang doorgezet, aangepast, maar doorgezet. Werken, boodschappen, 3x per week thuis sporten, wandelen, huizen kijken, yoga, mediteren......... Dus ja, ik heb weer vaker een paniekaanval en heb weet veel energie nodig om bij mezelf te blijven, en vooral om vetrouwen te houden. Maar ik heb me niet laten meenemen in de spiraal naar beneden.... Dus ik ben trots en dankbaar voor de mensen om mij heen die er voor me zijn op welke manier dan ook

21 mei 2020…Corona triggert mijn angsten