Ik loop tegen een berg op, Met tranen over mijn wangen, Even is alles op, Maar ik voel een diep verlangen Dwars door de vermoeidheid, Zet ik pas na pas, Raak mezelf steeds verder kwijt, Alsof ik er zelf niet bij was... Zou ik halverwege zeggen, Ik kan niet meer ik stop? Om mijn hoofd even neer te leggen, Ik laad de batterij even op? De teleurstelling sijpelt door mijn lijf, Want ik was toch zo sterk? Hoe kan het nu dat ik achter blijf? Dat alles even niet meer werkt? Stond ik bovenop de berg, Trots kijkend naar waar ik vandaan kom, Waarom Is het dan zo erg, Dat ik even niet meer verder kom? Stampvoetend gooi ik mijn rugzakje neer, En vertel mezelf wat ik verdien, Liefde, rust en liefde nog wat meer, Dan zul je echt zien, Dat ik weer opsta in mijn kracht, Mijn voeten stevig in de aarde, Zie ik alles weer in zijn pracht, En voel ik mij weer van waarde.......'

Rugzakje….

6 maart 2021